{"id":12529,"date":"2026-08-07T13:15:19","date_gmt":"2026-08-07T16:15:19","guid":{"rendered":"https:\/\/vsbstia.org\/?p=12529"},"modified":"2026-08-07T13:15:19","modified_gmt":"2026-08-07T16:15:19","slug":"grensprotocol-vraagt-om-staatsmanschap-transparantie-en-harde-waarborgen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vsbstia.org\/?p=12529","title":{"rendered":"Grensprotocol vraagt om staatsmanschap, transparantie en harde waarborgen"},"content":{"rendered":"

De discussie over het grensprotocol tussen Suriname en Frankrijk mag niet worden gereduceerd tot een politiek conflict binnen de coalitie. Daarvoor zijn de nationale belangen te groot. Het gaat om de territoriale rechtszekerheid van Suriname, de veiligheid en economische ontwikkeling van het grensgebied, de relatie met Frankrijk \u00e9n de rechten en bestaanszekerheid van de inheemse en tribale gemeenschappen langs de Marowijne- en Lawarivier.<\/span><\/p>\n

De Vereniging Surinaams Bedrijfsleven (VSB) erkent het strategische belang van het protocol. Een duidelijk vastgestelde en internationaal erkende grens is geen administratief detail, maar een basisvoorwaarde voor goed bestuur, rechtszekerheid, veiligheid, investeringen en duurzame economische ontwikkeling. Tegelijkertijd kan ratificatie geen blanco cheque zijn. Waar fundamentele zorgen bestaan over de gevolgen voor lokale gemeenschappen, moeten die inhoudelijk worden beantwoord en juridisch en bestuurlijk worden gewaarborgd.<\/span><\/p>\n

Wat regelt het protocol?
\n<\/strong>Het protocol bouwt voort op het Verdrag van Parijs van 1915 en trekt de grensregeling door over de Marowijne- en Lawarivier. Als uitgangspunt wordt de middellijn bij normale waterstand gehanteerd. Daarnaast wordt de grens digitaal vastgelegd aan de hand van co\u00f6rdinaten. Die gedigitaliseerde grenslijn wordt permanent en kan slechts met instemming van beide landen worden gewijzigd.<\/span><\/p>\n

Daarmee biedt het protocol een belangrijk voordeel: het vermindert onzekerheid over de vraag tot welk grondgebied eilanden en delen van de rivier behoren. Juist die onduidelijkheid heeft in het verleden geleid tot incidenten, spanningen en onzekerheid over de bevoegdheden van politie, douane, leger en andere overheidsdiensten.<\/span><\/p>\n

Het protocol bevat bovendien een geschillenregeling. Indien een geschil niet langs diplomatieke weg kan worden opgelost, kan het overeenkomstig het Verdrag van 1915 aan het Permanente Hof van Arbitrage in Den Haag worden voorgelegd. Ook dat versterkt de rechtszekerheid: conflicten hoeven niet te worden beslecht door politieke druk of eenzijdig optreden.<\/span><\/p>\n

Belangrijk is eveneens dat het protocol uitdrukkelijk geen afbreuk doet aan de nog te voeren onderhandelingen over het zogenoemde vierde grensdeel, het gebied vanaf de samenvloeiing van de Lawa, Litani en Marowini richting Brazili\u00eb. Suriname moet er streng op toezien dat ratificatie van dit protocol zijn rechtspositie in dat nog onopgeloste grensvraagstuk op geen enkele wijze verzwakt.<\/span><\/p>\n

Economische en maatschappelijke betekenis
\n<\/strong>Aan het protocol is een gezamenlijke verklaring verbonden over het beheer van de rivieren en de ontwikkeling van het grensgebied. Daarin worden belangrijke terreinen voor samenwerking genoemd:<\/span><\/p>\n